Leyndarmál bláa kattarins.

Einu sinni var köttur. Hann var alveg eins og hver annar venjulegur íslenskur fjósaköttur nema að hann var blár. Einn góðan veðurdag var hann í óvenju góðu skapi. Eftir að hafa fengið sér vænan fiskverð og vatnssopa stökk hann út um eldhúsgluggann, setti upp á sér stýrið og spígsporaði hnarreistur niður götuna. Sem hann gekk söng hann við raust.

--- Ég á líka leyndarmál sem enginn má fá að vita. Mjá, mjá, mjá, mjá, mjá.

Hann hafði ekki gengið lengi þegar hann mætti öðrum ketti.

--- Komdu sæll blái köttur. Viltu segja mér leyndarmálið, sagði hann.

--- Nei, sagði blái kötturinn.

--- Gerðu það. Ég er svo forvitinn. Og þá skal ég gefa þér fulla skál af mjólk.

--- Nei, sagði blái kötturinn ákveðinn. Annars verður leyndarmálið ekki leyndarmál lengur.

--- Æi, sagði hinn kötturinn.

Svo hélt blái kötturinn áfram sem leið lá niður eftir götunni og söng við raust þangað til hann kom niður í bæ.

--- Ég á líka leyndarmál sem enginn má fá að vita. Mjá, mjá, mjá, mjá, mjá.

Þá mætti hann hundi.

--- Komdu sæll blái köttur. Viltu segja mér leyndarmálið, sagði hann.

--- Nei, sagði blái kötturinn.

--- Gerðu það. Ég er svo forvitinn. Og þá skal ég gefa stórt og gómsætt kjötbein.

--- Nei, sagði blái kötturinn ákveðinn. Annars verður leyndarmálið ekki leyndarmál lengur.

--- Æi, sagði hundurinn.

Svo hélt blái kötturinn áfram sem leið lá út úr bænum og söng við raust. Hann var svo upptekinn af sjálfum sér að fyrr en varði var hann kominn langt út í skóg.

--- Ég á líka leyndarmál sem enginn má fá að vita. Mjá, mjá, mjá, mjá, mjá.

Þá mætti hann úlfi.

--- Komdu sæll blái köttur. Viltu segja mér leyndarmálið, sagði hann.

--- Nei, sagði blái kötturinn.

--- Gerðu það. Ég er svo forvitinn. Annars skal ég éta þig upp til agna.

--- Nei, sagði blái kötturinn ákveðinn. Annars verður leyndarmálið ekki leyndarmál lengur.

Svo stökk hann af stað eins hratt og fæturnir gátu borið hann. En úlfurinn hljóp enn hraðar. Von bráðar náði hann bláa kettinum og gleypti hann í einum munnbita.

--- Æi, sagði úlfurinn. Nú fæ ég aldrei að vita leyndarmálið.

Og enginn hefur nokkru sinni komist að leyndarmáli bláa kattarins.