Opið stendur höldum hlið á himnaranni
aðeins ef þeir sjá með sanni
að syndin hæfir engum manni.
Bæn er ræða barns við Krist.
Bæn er náðarklæði.
Bænin græðir, bæn er list.
Bæn er vonarfæði.
Bænin huggar beygða drótt.
Bænin stuggar illu frá.
Bæn úr uggi byggir þrótt.
Bæn er gluggi himni á.
Drottinn, þess ég bljúgur bið
í böli syndarinnar,
að auðmjúkur ég fái frið
í faðmi náðar þinnar.
Reikul sál mín ranga braut
ráfar táli knúin.
Nú er mál að þessi þraut
þverri, hál og snúin.
Boðorðin ég bendi á,
bænum aldrei gleyma má.
Við freistingarnar farðu á svig
svo fjandinn hirði ekki þig.
Ó, Jesú bjarga syndasel!
Ég sannleikanum líf mitt fel.
Drag mig upp úr díki því
sem dárar mér nú halda í
svo lúin sálin losni mín
úr Levíathans kvöl og pín.
Huggar sig við heimsins prjál
höfuðpaursins pretti og tál
sá er lifir syndum í,
sorglegt er að hlýta því.
En Kristur okkur frelsar frá
freistingum og illskuþrá.