Pokahontas prúð að sjá
pilsi spontant lyfti smá.
Horfði Tontó horny á
og hana prontó vildi fá.
Fyrsta klassa konungs jóð
kann að flassa girndarmóð,
tilbauð rassinn trítilóð.
Tontó gassalega stóð.
Seinna líka 'hann sagði frá:
`Sofa tíkin vildi hjá.
Ég enga píku aðra sá
í Ameríku betri þá.
Ríða vildi rauðskinninn,
raufin dildó þráði svinn
sem hún þyldi þetta sinn.
Það var mildi' að hún var stinn.
Belli renndi' í raufarhaf,
rörið sendi' á bólakaf.
Kappinn brenndi ekki af,
unaðskenndir meyju gaf.
Magnast ærin amorstök.
Unga mærin klyftarök
tittling fær í volga vök.
Venus hlær við þeirra mök.
Gæinn venda gjörir næst,
á grúfu lendir vífið æst.
Afturendinn gín við glæst.
Gleðin stendur nú sem hæst.
Stúlkan gellur: ,,Æ og Ó!
Ekki hrella meyjarþjó,
hrædd en velli heldur þó.
Hún af belli fékk ei nóg.
Hamast bæði hart og ótt
högni' og læða fram á nótt
uns af mæði missa þrótt
og meyju græðist brókarsótt.